ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΝΕΥΡΥΣΜΑΤΟΣ ΑΟΡΤΗΣ

Το ανεύρυσμα της αορτής:

Από την αριστερή κοιλία ξεκινάει η αορτή, που είναι η μεγαλύτερη αρτηρία του σώματός μας και από αυτήν εκφύονται όλες οι αρτηρίες του σώματός μας περίπου όπως τα κλαδιά ενός δέντρου. Η αορτή χωρίζεται από την αριστερή κοιλία από την αορτική βαλβίδα, η οποία είναι και ανεπίστροφη, δηλαδή φυσιολογικά επιτρέπει τη ροή του αίματος μόνο από την αριστερή κοιλία προς την αορτή και όχι αντίστροφα.

Η αορτή αποτελεί τη μεγαλύτερη αρτηρία του σώματος. Ξεκινά από την καρδιά και φτάνει ώς την κοιλιά όπου και διακλαδίζεται στην αριστερή και δεξιά λαγώνια αρτηρία. Δίνει πολλούς κλάδους που αιματώνουν το σύνολο του σώματός μας. Το τοίχωμα της αορτής αποτελείται από πολλές στοιβάδες κυττάρων (σαν σάντουιτς). Το τοίχωμα της αορτής έχει ελαστικότητα που οφείλεται σε ελαστικές και μυϊκές ίνες που αποτελούν τη μία από τις στοιβάδες του τοιχώματος.

Στα ανευρύσματα, το τοιχώματα της αορτής γίνονται πιο λεπτά και διατείνονται όπως περίπου ένα μπαλόνι που φουσκώνει. Αυτό μπορεί να προκαλέσει πλήθως προβλημάτων που είναι δυνητικά επικίνδυνα για τη ζωή. Ασθενείς με μεγάλα ανευρύσματα έχουν κίνδυνο αιφνίδιου καρδιακού θανάτου. Περισσότερα ΕΔΩ

 

Η αντιμετώπιση ανευρυσμάτων αορτής

Τα ανευρύσματα αορτής έχουν τον κίνδυο ρήξης ή διαχωρισμού. Επειδή και οι δύο αυτές καταστάσεις είναι πολύ επικίνδυνες και θανατηφόρες, η αντιμετώπιση των ανευρυσμάτων της αορτής πρέπει να σχεδιαστεί με τον ιδανικό τρόπο. Συνήθως ανευρύσματα που ξεπερνούν τα 4.5εκ σε διάμετρο χρειάζονται εκτίμηση από καρδιοχειρουργό. Ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό ανευρυσμάτων ή διαχωρισμών, καθώς και ασθενείς με δίπτυχες αορτικές βαλβίδες ή νοσήματα του συνδετικού ιστού (πχ σύνδρομο Marfan) χρειάζονται προληπτικό έλεγχο.

Ανάλογα με το είδος του ανευρύσματος υπάρχουν οι παρακάτω χειρουργικές θεραπείες:

 

  • Ανευρύσματα αορτικής ρίζας, (που περιλαμβάνουν την αρχή της αορτής μέχρι την κολποσωληνώδη συμβολή) αντιμετωπίζονται χειρουργικά. Για την επέμβαση απαιτείται τομή μήκους 12-15 εκ και διάνοιξη του στέρνου. Είναι απαραίτητη η τοποθέτηση του ασθενούς στη μηχανή εξωσωματικής κυκλοφορίας. Το ανεύρυσμα της αορτικής ρίζας αφαιρείται και γίνεται αντικατάσταση με τεχνητό μόσχευμα αορτής φτιαγμένο συνηθέστερα από υλικό Dacron. Παράλληλα, επειδή στην αορτική ρίζα βρίσκεται και ο μηχανισμός της αορτικής βαλβίδας, ανάλογα με τη λειτουργικότητά της μπορεί να χρειαστεί αντικατάσταση (επέμβαση Bentall), επιδιόρθωση, ή στην περίπτωση που λειτουργεί κανονικά εμφυτεύεται η φυσική μας βαλβίδα μέσα στο προσθετικό μόσχευμα (επέμβαση David). Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται η αντικατάστασή της.
  • Ανευρύσματα ανιούσας αορτής (που περιλαμβάνουν το τμήμα της αορτής που ξεκινά από την κολποσωληνώδη συμβολή και φτάνει έως το αορτικό τόξο) αντιμετωπίζονται επίσης χειρουργικά. Για την επέμβαση απαιτείται τομή μήκους 12-15 εκ και διάνοιξη του στέρνου. Είναι απαραίτητη η τοποθέτηση του ασθενούς στη μηχανή εξωσωματικής κυκλοφορίας. Το ανεύρυσμα της ανιούσας αορτής αφαιρείται και γίνεται αντικατάσταση με τεχνητό μόσχευμα αορτής φτιαγμένο συνηθέστερα από υλικό Dacron
  • Ανευρύσματα αορτικού τόξου (που περιλαμβάνουν το αορτικό τόξο και μπορεί να επεκτείνονται και προς τις καρωτίδες και υποκλειδίους αρτηρίες). Συνηθέστερα τα ανευρύσματα αυτά μπορεί και να συνυπάρχουν με ανευρύσματα ανιούσης αορτής ή να είναι μεμονωμένα. Έτσι η αντιμετώπισή τους είναι είτε αμιγώς χειρουργική είτε υβριδική, ενώ στα μεμονωμένα ανευρύσματα αορτικού τόξου η αντιμετώπιση είναι είτε χειρουργική είτε ενδοαυλική με τοποθέτηση stent.
  • Κατά τη χειρουργική αντιμετώπιση, πραγματοποιείται τομή μήκους 12-15 εκ και διάνοιξη του στέρνου. Είναι απαραίτητη η τοποθέτηση του ασθενούς στη μηχανή εξωσωματικής κυκλοφορίας. Το ανεύρυσμα του αορτικού τόξου αφαιρείται και γίνεται αντικατάσταση με τεχνητό μόσχευμα αορτής φτιαγμένο συνηθέστερα από υλικό Dacron.
  • Κατά την υβριδική αντιμετώπιση, γίνεται χειρουργική αντικατάσταση με μέση στερνοτομή του ανευρύσματος της ανιούσης αορτής όπως αναφέρεται παραπάνω, και στη συνέχεια το ανεύρυσμα του αορτικού τόξου αντιμετωπίζεται ενδοαυλικά με τοποθέτηση ειδικών stent. Έτσι το χειρουργικό μέρος της επέμβασης και η ανάρρωση είναι ταχύτερη.
  • Ανευρύσματα κατιούσας αορτής και θωρακοκοιλιακά ανευρύσματα (που εκτείνονται πέρα από το αορτικό τόξο στο θώρακα και προς την κοιλιακή αορτή) είναι ανευρύσματα που ανάλογα με την έκταση και την ανατομία τους αντιμετωπίζονται είτε υβριδικά όπως περιγράφεται παραπάνω, είτε ενδοαυλικά και σπανίως χειρουργικά.
  • Αντίστοιχος σχεδιασμός επεμβάσεων γίνεται και σε περιπτώσεις που διαπιστωθούν σε απεικονιστικό έλεγχο διατιτραίνοντα έλκη στο τοίχωμα της αορτής ή τοιχωματικά αιματώματα, που απαιτούν γρήγορη αποκατάσταση αφού μπορεί να οδηγήσουν σε ρήξη τοιχώματος ή σε διαχωρισμό.

 

Για τις επεμβάσεις αυτές γίνεται εισαγωγή στο νοσοκομείο την παραμονή της επέμβασης. Μετεγχειρητικά ο ασθενής παραμένει στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας για παρακολούθηση το βράδυ της επέμβασης και λαμβάνει εξιτήριο την 5η-6η μετεγχειρητική ημέρα.

 

Οι υβριδικές και ενδοαυλικές τεχνικές πραγματοποιούνται από χειρουργική ομάδα καρδιοχειρουργών και αγγειοχειρουργών στο υπερσύγχρονο υβριδικό χειρουργείο «Προμηθέας» του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών.

 

Ο Διαχωρισμός της αορτής (διαχωριστικό ανεύρυσμα)

Η σοβαρότερη επιπλοκή των ανευρυσμάτων της αορτής είναι ο διαχωρισμός και η ρήξη του ανευρύσματος. Η ρήξη του ανευρύσματος είναι σχεδόν πάντα μοιραία. Στην περίπτωση όμως του διαχωρισμού, εφόσον διαγνωστεί γρήγορα και αντιμετωπιστεί άμεσα, μπορεί η έκβαση να είναι επιτυχής.

Κατά το διαχωριστικό ανεύρυσμα, δεν συμβαίνει πλήρης ρήξη των τοιχωμάτων της αορτής, αλλά παθαίνουν ρήξη μόνο οι εσωτερικές στοιβάδες του τοιχώματος της αορτής με τις εξωτερικές στοιβάδες να συγκρατούν την αιμορραγία. Στην περίπτωση αυτή, ο κίνδυνος πλήρους ρήξης και ξαφνικού θανάτου αυξάνεται με την ώρα ενώ μπορεί να επέλθει ισχαιμία σε ζωτικά όργανα λόγω του διαχωρισμού. Μπορεί δηλαδή να συμβεί εγκεφαλική, νεφρική, ηπατική ισχαιμική βλάβη κλπ. Παράλληλα υπάρχει κίνδυνος οξείας καρδιακής δυσλειτουργίας λόγω οξείας ανεπάρκειας της αορτικής βαλβίδας ή συλλογής μεγάλης ποσότητας αίματος γύρω από την καρδιά.

Ο διαχωρισμός κατά κανόνα προκαλεί έντονο διαξιφιστικό πόνο στο θώρακα ή στη ράχη, ενώ συχνά συνυπάρχει δύσπνοια, καταβολή και shock.

Ο αορτικός διαχωρισμός αποτελεί υπερεπείγουσα χειρουργική επέμβαση. Ανάλογα με την έκταση της καταστροφής του αορτικού τοιχώματος λόγω του διαχωρισμού, πραγματοποιείται συνδυασμός χειρουργικών επεμβάσεων που περιγράφηκαν παραπάνω με σκοπό την αποκατάσταση του αορτικού τοιχώματος και την επιτυχή έκβαση του ασθενούς.

Η κλινική μας έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει διαχωριστικά ανευρύσματα επί 24ώρου βάσεως, με όλες τις νεότερες τεχνικές και τον άριστο υλικοτεχνικό εξοπλισμό του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών.

6995888777